السيد اليزدي ( مترجم : القمي )
368
غاية القصوى در ترجمه عروة الوثقى ( فارسي )
نماز نباشد ولكن منافى موالات ومتابعت عرفيه باشد در صورت سهو ضرر ندارد وبا عمد اجتناب از ان أحوط است ( نهم ) خوردن واشاميدن در صورتيكه صورت نماز بان محو شود كه عمدا وسهوا مبطل نماز است والا اگر باعث فوت موالات عرفيه باشد در صورت عمد اجتناب از ان أحوط است وباكى نيست بفرو بردن ريزه هاى طعام كه در دهن يا بين دندانها باقي مانده باشد وهم چنين بلعيدن كمي از شكر كه در دهن باشد وكم كم آب شود وفرو رود ضرر ندارد ودر خبر وارد شده كسيكه در نماز وتر مشغول بد باشد وقصد روزه گرفتن فردا را داشته باشد وتشنه باشد وبترسد پيش از تمام شدن نماز صبح شود وآب نزديك أو باشد بنحوى كه برفتن دو سه قدم بتواند آب را بردارد وبياشامد جايز است در بين نماز برود وآب را بردارد وبياشامد تا سيراب شود اگر چه زمان ان طول كشد در صورتيكه ساير منافيات نماز را بجا نياورد ودر وقت برگشتن بطور قهقرى برگردد تا از قبله منحرف نشود وأحوط اقتصار بر خصوص نماز وتر مستحبى واشاميدن آب است نه خوردن وغير ان بلى أقوى عدم اقتصار بر وتر وعدم اختصاص بحال دعاء است بلكه در مطلق نافله وغير حال دعا نيز مبطل نيست هر چند خلاف احتياط است ( دهم ) گفتن امين بعد از سوره حمد عمدا در غير حال ضرورت چه بلند بگويد يا اهسته براي امام ومأموم ومنفرد گفتن امين در غير مقام مزبور بقصد دعا مانعى ندارد چنانچه سهوا يا در حال ضرورت مبطل نماز نيست بلكه در حال ضرورت واجب است ولكن اگر ترك كند آن را عصيانا أقوى صحت نماز است ( يازدهم ) شك در عدد ركعات نماز دو ركعتي وسه ركعتي وشك در نماز چهار ركعتي كه يك طرف شك يك يا دو باشد قبل از اكمال سجدتين وتفصيل ان خواهد امد ( دوازدهم ) زياد كردن يا كم كردن جزئي از اجزاء غير ركنى نماز عمدا وزياد كردن يا كم كردن ركن عمدا يا سهوا ( مسألة 40 ) اگر بعد از سلام شك كند كه ايا در أثناء نماز حدثى از أو سر زده يا نه بناء گذارد بر صحت نماز ( مسألة 41 ) اگر بداند كه خواب كرده اختيارا ونداند كه در نماز بوده يا بعد از نماز بنا گذارد كه بعد از نماز بوده ونماز صحيح است واگر بداند كه خواب بر أو غالب شده قهرا وشك كند كه بعد از نماز بوده يا در أثناء ان اعاده نماز واجب است وهم چنين اگر خود را در سجده در خواب بيابد ونداند كه سجده اخيره نماز بوده يا سجده شكر بايد نماز را اعاده كند ودر اين دو جا قاعده فراغ جارى نيست ( مسألة 42 ) هر گاه در أثناء نماز در مسجد نجاستى به بيند پس اگر ازاله نجاست موقوف بر قطع نماز باشد نماز را